ஒரு புன்னகை ஒரு கவிதை

ஓடும் ரயிலில்

முன் நிற்கும் பெண்ணின்

தோளில் சாய்ந்தபடி

அந்த குழந்தை

தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது

எதோ ஒரு கனவின் தாக்கத்தில்

ஒரு நொடி புன்னகை புரிந்து  

மீண்டும் தூங்கி விடுகிறது

காரணமின்றி

தோன்றிவிடுகிறது

சில கவிதைகள்.

நட்பும் நாட்டு நடப்பும்

அவனும் நானும்

ஒரே ஊர்

அவனும் நானும்

ஒரே மதம்

அவனும் நானும்

ஒரே சாதி கூட

கல்லூரி வரை

ஒரே பெஞ்ச்தான்

கில்லி தண்டா

கிரிக்கெட்

தலைவர் படம் முதல் ஷோ

மலையாள படம் கடைசி ஷோ

திருட்டு தம்

முதல் பீர்

எல்லாமே அவனோடுதான்

என் அப்பா இறந்தபோது

என்னை விட அவன் தான் அதிகம் அழுதான்.

என் பத்து வயது மகனும்

அவனது ஒன்பது வயது பையனும்

சென்ற வாரம் வரை

நெருங்கிய நண்பர்கள்

‘ஏண்டா

மாட்ட திண்ணா இந்த பயலுவ

ஏண்டா ரவுசு பண்றானுவ ‘ என்றேன் ஒரு நாள்

‘ஏன் கோழிக்கறி திண்ண வேண்டியதுதானே

இங்கன இருந்தா நாம சொல்லறத கேட்டுகிட்டு இருக்க சொல்லு’ என்றான்

ATM-ல் பணம் வராது தவித்த நாளில்

யாரோ பிரதமரை திட்ட

‘தாயோ....ங்க’ இவனுங்க மாதிரி ஆளுங்க இருக்கையில

இந்தியா எப்டிடா முன்னேறும்’ என்றான்.

‘கட்டைல போறவன் காஷ்மீர்ல ஒரு சின்ன புள்ளய

என்ன பாடு படுத்தி கொன்னுக்கான் பாருடா ’ என்றேன் ஒரு நாள்.

‘நம்ம சாதி சனத்த நெதமும் செய்யறாய்ங்க

அதெல்லாம் உன் கண்ணுக்கு படாதோ ‘என்றான்.

‘ஏண்டா பெட்ரோல் வெல இப்பிடியே போனா

சைக்கிள்தான் போல ‘ என்றேன்.

முறைத்துவிட்டு போனான்.

பின் பேசுவதில்லை

என் பத்து வயது மகனும்

அவனது ஒன்பது வயது பையனும் கூட

சென்ற வாரம் வரை

நெருங்கிய நண்பர்கள்

மகனிடம்

என்னடா உங்களுக்கு சண்டை என்றேன்.

அப்பா என் பேரு ‘நேரு’ங்கறதால

என் கூட பேச கூடாதுன்னு அவங்கப்பா சொல்லிட்டாரு என்றான்.

‘அதென்னவோ சரிதான்

என் பேரு முருகேசன்தானே

என்கிட்ட  கூட அவங்கப்பா பேச மாட்டேங்கறானே’

நாளை நமதே

இன்னும் கொஞ்சம்

மதத்தினை ஊற்று.

இல்லை இல்லை

போதாது

இன்னும் கொஞ்சம் ஊற்று.

இனத்தையும் ஜாதியையும் சேர்த்துக்கொள் கூட

மதம் கொண்டானா அவன்.

இல்லையெனில்

மீண்டும் ஒருமுறை புகட்டு

உற்றுப் பார்

மனிதம் அவனுள் அழிந்ததா என.

அவன் மூதாதையர்கள்

அடிபட்ட கதை சொல்.

அவன் இனம் அடிபட்ட இடம் சொல்.

வெறி கொண்டானா அவன்

இல்லையெனில்

மீண்டும் ஒரு முறை குடிக்க விடு.

ஏதேனும் ஒரு காரணத்தால்

அவனை எங்கும் சேர விடாதே

எதேனும் ஒரு போதையால்

அவனை சிந்திக்க விடாதே

ஏதேனும் ஒரு நிகழ்வால் 

ரத்தம் சிந்த விடு

எதேனும் ஒரு பெயரால்

கண்ணீர் துடை

ஏதேனும் ஒரு மாமிசத் துண்டால்

ஒற்றுமை உடை

ஏதேனும் ஒரு பலத்தால்

பயமுறுத்தி நில்

ஏதேனும் ஒரு கரத்தால்

காப்பது போல் நடி

ஏதேனும் சொல்லிக் கொண்டே இரு

அவனுக்கு புரியக் கூடாது

ஏதேனும் செய்து கொண்டே இரு

அவன் தூங்க கூடாது

இன்னும் கொஞ்சம் மதத்தினை ஊற்று

போதவில்லையெனில்

இனத்தையும் ஜாதியையும் சேர்த்துக்கொள்.

நமக்கு அவன் வேண்டும்

நாம் சொல்லியபடி கேட்கும் அவன் வேண்டும்

நாளை நமதே.

அந்த குட்டி பறவைக்குத் தெரியாது
யாரோ அதை புகைப்படத்துக்குள்
அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று

அதன் நீல நிறக் கண் ஒன்றை
மிக கூர்மையான லென்ஸ் மூலம்
உறையச் செய்யப் போகிறான் என்று

அதன் ஊதா கலந்த மஞ்சள் இறக்கைகள்
அதன் வெள்ளை மூக்கு
அதன் நீண்ட கால்கள்
என எல்லாவற்றையும் ரசிக்கிறான் என்று

அதன் படம்
உலகமெங்கும் அச்சிடப்படும் புத்தகத்தின்
முதல் பக்கத்தில் வெளிவந்து
அந்த புகைப்பட கலைஞன்
விருது பெறப்போகிறான் என்று.

அந்த குட்டிப் பறவைக்கு
அன்று ஏனோ அப்படி ஒரு தாகம்
தண்ணீருக்காய் பறந்து கலைத்து
தேடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

‘Cheers ‘ விருது பெற்ற மகிழ்ச்சியில்
கோப்பைகள் மோத
தண்ணீரில்லா காட்டில்
தவம் கிடந்து
தான் படம் பிடித்த
குட்டிப் பறவையின்
கண்கள் குறித்து கலைஞன் சிலிர்க்கிறான்

காட்டில்
அந்த குட்டிப்பறவை
தன் நீல நீறக் கண்களால்
தண்ணீரை தேடி தேடி தேடி
கலைத்தபடி...

Life's clock keep ticking
It moves so fast that some times
U neither celebrate
Nor mourn
You just keep running with the pace of the clock needle 
For you need to balance not to fall

It's all about running my Son
Till you can.
Till your legs are weak
Till your lungs are empty
The moment u r tired
U start wondering what the hell this running is for
Not to fall ?
You could have just fallen once and walked

Enjoyed that sip of coffee
Enjoyed that autumn showers
Enjoyed that lovely moon nights
Enjoyed the life

The monster in you made you run.
The Monster kept telling all you can and all you can't
The monster in you was leading you

The monster called Fear in you.

ஒரு அர்த்தமற்ற கேள்விக்கும்
ஒரு அறிவார்த்தமான கேள்விக்கும்
வெகு நேரங்களில்
ஒரு ஆழமான மௌனம் 
அற்புதமான பதிலாய் அமைகிறது.

உன் கனவுகள் இல்லா இரவுகளில்
நான் உறங்குவதேயில்லை

உன் நினைவுகள் இல்லா பகல்களில்
நான் விழிப்பதேயில்லை

வெட்டி ஏறிந்தாலும்
மீண்டும் முளைக்கும் மூங்கிலாய்
துளிர்விட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது
உனக்கான என் அன்பின் மீதி

துவட்டி முடித்து
தூக்கி எறிந்த துண்டாய்
என் நினைவுகள்
உன் மனதின் ஏதோ ஒரு மூலையில்

குவித்து வைத்த
மணல் கோபுரமாய்
என் மனமெங்கும் நீ
ஒரு ஒற்றை சொல்லில்
கோபுரம் கலைத்தாய்
மணல் மட்டும் பரவிக் கிடக்கிறது

சொடுக்கிய சாட்டை ஒலிக்கு
பயந்து நடக்கிறது.
படு என்றவுடன் படுக்கிறது
நாற்காலி விட்டு நாற்காலி தாவுகிறது.
வளையத்துக்குள் எம்பி குதிக்கிறது
சொன்னபடி செய்தால்
ஒரு கறித்துண்டு கிடைக்கிறது

சிங்கம் செய்த வித்தைகள் கண்டு
கை தட்டி வியக்கிறது சர்கஸ் கூட்டம்
மார் தட்டி நிற்கிறான் மனிதன்.

சுயம் இழந்து
பலம் மறந்து
சிரம் கவிழ்ந்து
கூண்டுக்குள் செல்லும்
சிங்கம் காண்கையில்...

கோபமும் வருத்தமும்
ஒன்றாய் எழுகிறது

வாழும் வாழ்க்கைக்கும்
வாழ நினைக்கும் வாழ்க்கைக்கும்
இடைப்பட்ட வெளியில்
சஞ்சரிகின்றன

ஆசைகள்
நம்பிக்கைகள்
கோபங்கள்
தோல்விகள்
சொல்லாமல் விடப்போகும்
இன்னும் பிற விஷயங்கள்

ஒரு ஊதா நிற பூ

in memory of Asifa - a 8 year old Kashmiri Girl who was brutally raped inside a temple and murdered.   She is the daughter of nomad parents who shepherd goats and horses.  

I SENT THE HORSES BACK HOME

(Posting by unknown and Tamil translation by me)

Maai
I sent the horses trotting,
And they found their way back home.

But, I couldn't.
My legs that you thought were
Swift as those of a deer,
They froze.
Maai, they froze.

But I sent the horses home.

Maai, them monsters,
They had no horns or fangs,
Or deadly long nails.
But they hurt me.
They hurt me bad, Maai.
The purple flowers,
The yellow butterflies,
They stood there helpless.

While I sent the horses back home.

Maai,
Tell Baba that I know,
I know,
I know he tried.
I heard him say out my name,
I heard him repeat it loud.
But,
I was sleepy Maai,
I was tired.
Them monsters,
They hurt me bad.

Strange as it may seem to you,
Maai,
It feels like your warmth now.
It doesn't hurt anymore.
The blood has dried
And it looks like the purple blossoms
That swayed with me in the meadows.
It doesn't hurt, Maai.

Maai,
The monsters are still out there.
And there are stories too.
Don't listen to them Maai,
Gut wrenching and agonizing they are
And a lot you've gone through.

Maai,
Lest I forget,
There's a temple there
Where lives a goddess.
Thank her,
For I think it's she who helped,

The horses find their way back home.

~ Mi

#JusticeForAsifa

And my Tamil translation.

அம்மா

நம் குதிரைகள் வீடு திரும்பி விட்டன அல்லவா
நான்
அவற்றை விரட்டி திருப்பி விட்டேன்

ஆனால்
என்னால் வீடு திரும்ப முடியவில்லை அம்மா
என் கால்கள் மான் போன்றவை
நான் மின்னலாய் பாய்வேன் என்பாயே அம்மா

என்னால் முடியவில்லை அம்மா
என் கால்கள் உறைந்து போயின.

ஆனால்
நான் நம் குதிரைகளை
வீடு திருப்பி விட்டேன் அம்மா

அம்மா
அவர்களுக்கு
வலிமையான கொம்புகளில்லை
கூரான பற்களில்லை
நீண்ட நகங்களில்லை
ஆனால்
அவர்கள் அரக்கர்கள்

அம்மா
எனக்கு வலிக்கிறது
மிக மோசமாய் வலிக்கிறது

அந்த ஊதா பூக்கள்
அந்த மஞ்சள் பட்டாம்பூச்சிகள்
அந்த நெடிய மரங்கள்
எல்லாமே எனை பார்த்து அழுதன
இயலாமையோடு

அம்மா 

அப்பாவிடம் சொல் 

எனக்கு தெரியும் 

அவர் எனக்காய் நிறைய முயற்சித்தார் என்று.  

என் பெயரை சொல்லி உரக்க கூப்பிட்டார் 

கத்தி கதறினார்.

எனக்கு தெரியும்.  

ஆனால் நான் தூங்கியபடி இருந்தேன் அம்மா

என்னால் முடியவில்லை

இந்த அரக்கர்கள் 

என்னை அவ்வளவு காயப்படுத்தி விட்டார்கள் 

அம்மா 

நான் சொல்வது உனக்கு புதிராய் இருக்கும்

இப்போது நான் 

உன் சுகமான அரவணைப்பில் 

இருப்பது போல் உணர்கிறேன். 

இப்போது எனக்கு வலிகள் இல்லை 

ரத்தம் கூட காய்ந்து  விட்டது 

புல்வெளிகளில் பூத்து குலுங்கும் 

ஊதா மலர்கள் போல் உணர்கிறேன் நான் 

இப்போது 

எனக்கு வலிக்கவில்லை அம்மா 

அந்த அரக்கர்கள்
இன்னும் அங்கேதான் இருக்கிறார்கள்
ஏராளமான கதைகள் உண்டு
அவற்றை கேட்காதே அம்மா
உன்னை ஆத்திரப்பட வைக்கும்
உன்னை அழ வைக்கும்
நீ அழவது எனக்கு பிடிக்கவில்லை அம்மா
அக்கதைகள்
வேண்டாம் உனக்கு

அம்மா
நான் சொல்ல மறந்துவிட்டேன்
அங்கு ஒரு கோயில் இருந்தது
கோயிலுக்குள் ஒரு அழகான தேவியும் இருந்தாள்

அவள்தான்
நம் குதிரைகளுக்கு வீடு திரும்ப வழி காட்டினாள்

அவளுக்கு என் நன்றிகள் அம்மா !

அவளுக்கு என் நன்றிகள் !!